SITE: http://www.polydds.gr

Ιατρείο: ΔΟΪΡΑΝΗΣ 26 & ΠΑΠΑΦΗ - ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, 54638 - ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ Τηλ.: 2310868268

Παρασκευή 4 Δεκεμβρίου 2015

From: roulaki
Sent: Thursday, October 1, 2015 7:12 PM

Περί φθορίου ο λόγος...



   Αποφάσισα να γράψω αυτό το σύντομο κείμενο με αφορμή μια συζήτηση που είχα φέτος το καλοκαίρι σχετικά με την τοξικότητα και την ψυχοτρόπο δράση του φθορίου (F).Αυτή η τρέλα και η πολεμική κατά της χρήσης φθορίου υποστηρίζει ότι κανένα όφελος για τα δόντια δεν υπάρχει κι ότι ο ρόλος του είναι καθαρά ψυχοτρόπος (μας ελέγχουν δηλαδή!).
   Ας ξεκαθαρίσουμε λοιπόν τα πράγματα, ξεκινώντας από το γεγονός ότι όλο αυτό το θέμα προήλθε κυρίως από την Αμερική, με στόχο τον εντυπωσιασμό κ τον εκφοβισμό του κόσμου. Εκεί βέβαια, σε πολλές περιοχές φθοριώνεται το νερό της βρύσης και κατά την τεχνητή φθορίωση δεν έχεις τη δυνατότητα επιλογής, ενώ στα προϊόντα στοματικής υγιεινής εσύ επιλέγεις αυτά που θα χρησιμοποιήσεις αν θα περιέχουν φθόριο ή όχι. Σε περίπτωση που χρησιμοποιείς φθοριούχο οδοντόκρεμα και στοματικό διάλυμα, η ποσότητα φθορίου που λαμβάνεις είναι απόλυτα ελεγχόμενη, σε αντίθεση με το νερό της βρύσης, το οποίο αν είναι τεχνητά φθοριωμένο όπως γίνεται στην Αμερική, μπορείς να υπερκαταναλώσεις φθόριο, χωρίς βέβαια να φτάσεις σε τοξικά επίπεδα. Στην Ελλάδα δεν υπάρχει ανάλογο πρόβλημα διότι δεν γίνεται τεχνητή φθορίωση στο νερό βρύσης.
   Πρέπει να αναφέρουμε ότι σε κάποιες περιοχές το πόσιμο νερό περιέχει φθόριο σε υψηλότερες συγκεντρώσεις από αυτές του τεχνητά φθοριωμένου. Ο κόσμος που ζει εκεί ανέκαθεν το έπινε χωρίς να εμφανίζει προβλήματα λόγω της τοξικότητας του φθορίου ή της ψυχοτρόπου δράσης του. Το μοναδικό εμφανές πρόβλημα που διαπιστώνεται στους κατοίκους αυτών των περιοχών είναι η φθορίαση της αδαμαντίνης, μια δυσχρωμία των δοντιών που οφείλεται στην υψηλή συγκέντρωση φθορίου κατά τη διάρκεια της διάπλασης των δοντιών. Σε αυτές τις περιπτώσεις συστήνεται μέχρι την ενηλικίωση του παιδιού η κατανάλωση εμφιαλωμένου νερού και η προσοχή στη χρήση φθοριούχων σκευασμάτων, που πρέπει να γίνεται πάντα υπό την καθοδήγηση του οδοντίατρου.
   Για το φθόριο και ιδιαίτερα για την πολύτιμη αντιτερηδονογόνο δράση του έχουν γίνει άπειρες πανεπιστημιακές μελέτες ανά τον κόσμο και καμία δεν έχει δείξει αρνητικές επιπτώσεις στον οργανισμό, με την προϋπόθεση πάντα να τηρούνται οι συνιστώμενες δόσεις κατά τη χρήση του σύμφωνα με την ηλικία και το σωματικό βάρος των ασθενών. Καταλήγουμε λοιπόν στο συμπέρασμα ότι όταν η χρήση φθορίου γίνεται σωστά κ με μέτρο, μόνο ευεργετικά προς τα δόντια λειτουργεί.
   Κλείνοντας, προσωπικά δε συστήνω σε κανέναν τη διακοπή φθορίωσης των δοντιών με τα μέσα στοματικής υγιεινής. Καθένας είναι υπεύθυνος για τον ίδιο και για τα ανήλικα παιδιά του και κρίνει μόνος του μετά από ολοκληρωμένη ενημέρωση. Το βούρτσισμα των δοντιών με σόδα και άλλα προϊόντα που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο είναι ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟ για τα δόντια σας!

Πέμπτη 21 Μαΐου 2015

Acidic to Alkali


        Καλό για τα δόντια                                                                     Χειρότερο για τα δόντια
      Αλκαλικό                                                        Ουδέτερο                                                               Όξινο
Ο καθένας γνωρίζει ότι η ζάχαρη κάνει κακό στα δόντια, αλλά τα όξινα τρόφιμα μπορεί να είναι εξίσου επιζήμια. Η αιτία είναι επειδή τα όξινα τρόφιμα, όπως για παράδειγμα ο χυμός πορτοκαλιού, για κάποιο χρονικό διάστημα αφαλατώνουν την επιφανειακή στοιβάδα του σμάλτου των δοντιών, κάνοντάς την πιο μαλακή άρα και πιο ευάλωτη στην αποτριβή. Αφού καταναλώσουμε τέτοιες τροφές μπορεί να χρειαστεί μέχρι και ένα μισάωρο έως ότου το σμάλτο επανέλθει στην αρχική του σκληρότητα. Οπότε αν καταναλώνουμε σε τακτά χρονικά διαστήματα έντονα όξινες τροφές, τα δόντια στο στόμα δεν προλαβαίνουν να επανέλθουν στη φυσιολογική τους σκληρότητα, κινδυνεύοντας με φθορά ή και τερηδονισμό. Κάποιες τροφές ή ποτά είναι πιο όξινα από άλλα. Η παρακάτω λίστα δείχνει πόσο όξινες ή αλκαλικές είναι οι διάφορες τροφές. Αν δεν μπορούμε να αποφύγουμε την κατανάλωση κάποιας έντονα όξινης τροφής, καλό είναι για τουλάχιστον ένα μισάωρο μετά να μην καταναλώσουμε καμία άλλη τροφή ούτε να βουρτσίσουμε τα δόντια μας.

Αβγά
Ελαφρώς όξινο
Αβοκάντο
Μέτρια αλκαλικό
Αγγούρι
Πολύ αλκαλικό
Αλεύρι λευκό
Πολύ όξινο
Αμύγδαλα
Ελαφρώς αλκαλικό
Ανανάς
Ελαφρώς όξινο
Αναψυκτικά
Πολύ όξινο
Αποξηραμένα δαμάσκηνα
Πολύ όξινο
Αρακάς
Ελαφρώς αλκαλικό
Αρνάκι
Πολύ όξινο
Βερίκοκα
Ελαφρώς αλκαλικό
Βούτυρο αλατισμένο
Ελαφρώς όξινο
Βούτυρο ανάλατο
Ουδέτερο
Βρώμη
Μέτρια όξινο
Γάλα σόγιας
Ελαφρώς αλκαλικό
Γαλοπούλα
Μέτρια όξινα
Γιαούρτι
Ελαφρώς όξινο
Γλυκά
Πολύ όξινο
Γλυκοπατάτα
Μέτρια όξινο
Δαμάσκηνα (βανίλιες)
Ελαφρώς όξινο
Ελαιόλαδο
Ουδέτερο
Καλαμπόκι
Μέτρια όξινο
Καρότα
Πολύ αλκαλικό
Καρπούζι
Ελαφρώς όξινο
Καρύδια
Πολύ όξινο
Καστανή ζάχαρη
Μέτρια όξινο
Καστανό ρύζι
Ελαφρώς όξινο
Καφές
Πολύ όξινο
Κεράσια
Μέτρια όξινο
Κέτσαπ
Μέτρια όξινο
Κόκκινο μύρτιλο ή φίγγι ή κράνμπερυ
Πολύ όξινο
Κόλα
Πολύ όξινο
Κολοκύθι
Μέτρια αλκαλικό
Κολοκυθόσποροι
Ελαφρώς όξινο
Κοτόπουλο
Μέτρια όξινο
Κουνουπίδι
Πολύ αλκαλικό
Κρασί
Πολύ όξινο
Κρεμμύδι
Πολύ αλκαλικό
Λαχανάκια Βρυξελλών
Πολύ αλκαλικό
Λάχανο
Πολύ αλκαλικό
Λευκή ζάχαρη
Μέτρια όξινο
Λικέρ
Πολύ όξινο
Μαγειρική σόδα
Μέτρια αλκαλικό
Μαγιονέζα
Μέτρια όξινο
Μακαρόνια
Πολύ όξινο
Μάνγκο
Πολύ αλκαλικό
Μανιτάρια
Ελαφρώς αλκαλικό
Μαρούλι
Μέτρια αλκαλικό
Μέλι
Ελαφρώς όξινο
Μήλα
Ελαφρώς αλκαλικό
Μοσχάρι
Πολύ όξινο
Μπανάνες
Ελαφρώς αλκαλικό
Μπρόκολο
Πολύ αλκαλικό
Μύδια
Ελαφρώς όξινο
Μύρτιλα (blueberries)
Μέτρια αλκαλικό
Νερό βρύσης
Ουδέτερο
Νερό εμφιαλωμένο
Ελαφρώς όξινο
Ντομάτες μαγειρεμένες
Μέτρια όξινο
Ντομάτες ωμές
Ελαφρώς αλκαλικό
Ξύδι
Πολύ όξινο
Παγωτό
Πολύ όξινο
Πατάτα χωρίς φλούδα
Μέτρια όξινο
Πεπόνι
Ελαφρώς όξινο
Πράσινο τσάι
Μέτρια αλκαλικό
Ροδάκινα
Ελαφρώς όξινο
Ρύζι λευκό
Μέτρια όξινο
Σέλερι
Μέτρια αλκαλικό
Σμέουρα (rasberries)
Ελαφρώς όξινο
Σοκολάτα
Πολύ όξινο
Σπανάκι μαγειρεμένο
Ελαφρώς όξινο
Σπανάκι ωμό
Πολύ αλκαλικό
Σπαράγγια
Πολύ αλκαλικό
Σταφύλια
Μέτρια αλκαλικό
Τουρσί (πίκλες)
Πολύ όξινο
Τυρί μαλακό
Ελαφρώς όξινο
Τυρί σκληρό
Πολύ όξινο
Φακή
Ελαφρώς όξινο
Φασόλια
Μέτρια όξινο
Φλούδα πατάτας
Πολύ αλκαλικό
Φιστίκια 
Πολύ όξινο
Φιστίκια κάσιους
Μέτρια αλκαλικό
Χοιρινό
Πολύ όξινο
Χουρμάδες
Ελαφρώς αλκαλικό
Χυμός λεμόνι
Πολύ όξινο
Χυμός πορτοκάλι
Πολύ όξινο
Ψάρι
Ελαφρώς όξινο

Δευτέρα 17 Νοεμβρίου 2014

Πιπίλα και εκμύζηση αντίχειρα στα παιδιά

Η συνήθεια της πιπίλας και η εκμύζηση του αντίχειρα είναι μία πολύ συχνή κατάσταση στην παιδική ηλικία. Μερικές φορές μπορεί να είναι και άλλο ή άλλα δάκτυλα του χεριού που απομυζούνται. Όπως και να έχει έχουν την ίδια επίπτωση στην στοματική κοιλότητα με τον αντίχειρα.
Όταν αυτές οι συνήθειες παραμένουν πέραν του τρίτου έτους ηλικίας του παιδιού μπορεί πλέον να δημιουργήσουν μόνιμα ορθοδοντικά προβλήματα. Αν παραμείνουν και πέραν του έκτου έτους ηλικίας του παιδιού, όπου πλέον έχουμε μεικτό φραγμό, δηλαδή και νεογιλά και μόνιμα δόντια, τότε μπορεί να προκληθούν και μόνιμες σκελετικές παραμορφώσεις που απαιτούν πλέον γναθοχειρουργική παρέμβαση για την αποκατάστασή τους.
Η συνήθεια της πιπίλας πρέπει να κόβεται  νωρίς, μέχρι το πρώτο έτος ηλικίας του παιδιού. Μέχρι τότε είναι εύκολη η διαδικασία απεξάρτησης. Μόλις περάσουμε στο δεύτερο έτος ηλικίας δυσκολεύουν τα πράγματα, γιατί το παιδί αντιλαμβάνεται περισσότερα και θα προσπαθήσει με κάθε μέσον, θεμιτό και αθέμιτο να σας αναγκάσει να του επιτρέψετε τη συνέχιση.
Στην περίπτωση της πιπίλας, αν δεν την κόψαμε μέχρι το πρώτο έτος, θα πρέπει απλά να οπλιστούμε με περισσότερα νεύρα και υπομονή και να μην ενδώσουμε σε κόλπα και επιχειρήματα του παιδιού για όσο χρονικό διάστημα χρειαστεί. Στην περίπτωση του αντίχειρα ή όποιων άλλων δακτύλων η κατάσταση είναι λίγο διαφορετική. Έτσι, ενώ στην πιπίλα η διαδικασία της εξαφάνισής της είναι εφικτή, στην περίπτωση των δακτύλων δυσκολεύει, γιατί απλούστατα δεν μπορούμε να εξαφανίσουμε τα δάκτυλα του παιδιού. Στην πρώτη περίπτωση λοιπόν δεν υπάρχει το μέσον, στη δεύτερη περίπτωση όμως, όταν δεν επιβλέπουμε το παιδί αυτό μπορεί να συνεχίσει την έξη, αφού έχει ανά πάσα στιγμή διαθέσιμα τα δάκτυλά του. Επίσης, αρκετά συχνά, παιδιά που τους κόβουμε τη συνήθεια της πιπίλας μεταπίπτουν στην έξη των δακτύλων στα κρυφά. Στην περίπτωση λοιπόν που δεν μπορούμε να διακόψουμε στο παιδί την απομύζηση των δακτύλων, με τη βοήθεια του οδοντιάτρου μπορεί να προσαρμοστεί ορθοδοντικό μηχάνημα που εμποδίζει τη δημιουργία του κενού με τα δάκτυλα. Έτσι, δεν υπάρχει πλέον ευχαρίστηση από τη συγκεκριμένη κίνηση και το παιδί σταματάει αυτόματα τη συνήθεια. Το μηχάνημα το φοράει το παιδί για κάποιο χρονικό διάστημα μέχρι να απεξαρτηθεί τελείως και μετά αφαιρείται.

Δευτέρα 10 Μαρτίου 2014

Αποκατάσταση δοντιών με γέφυρα. (Video)



Κυριακή 23 Φεβρουαρίου 2014

 ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ

Author:  Γεωργούλη Αργυρώ

  Ας ξεκινήσουμε καταρρίπτοντας ένα μύθο σχετικό με την απώλεια ασβεστίου και τα ¨χαλασμένα¨δόντια της εγκύου. Το έμβρυο λαμβάνει όσο ασβέστιο χρειάζεται για την ανάπτυξή του μέσω των τροφών και όχι από τα δόντια. Αν η διατροφή της εγκύου δεν είναι πλούσια σε ασβέστιο, τότε ο οργανισμός της το αντλεί από τα οστά. Γεγονός βέβαια παραμένει ότι η περίοδος της κύησης ενέχει αρκετούς κινδύνους για τη στοματική υγεία της εγκύου, με συχνότερους την ανάπτυξη τερηδόνας και ουλίτιδας.
   Κατά το πρώτο τρίμηνο της κύησης είναι ιδιαίτερα συχνοί οι έμετοι, με αποτέλεσμα να αυξάνεται η έκθεση των δοντιών της εγκύου στα οξέα του στομάχου. Έτσι γίνεται ευκολότερη η προσβολή τους από τερηδόνα, η οποία αρχικά καταστρέφει την αδαμαντίνη (το σμάλτο) και στη συνέχεια δημιουργεί κοιλότητες στα δόντια που πρέπει να αποκατασταθούν με εμφράξεις (σφραγίσματα).
   Επίσης συχνή είναι και η εμφάνιση της ουλίτιδας, κυρίως από το 2ο μήνα με κορύφωση κατά τον 8ο μήνα της κύησης, και οφείλεται στις μεταβολές των επιπέδων των ορμονών σε όλη αυτήν την περίοδο. Κόκκινα, ερεθισμένα, πρησμένα και αιμορραγικά ούλα είναι τα κύρια συμπτώματα. Σε περιπτώσεις που η έγκυος παραμελεί συστηματικά τη στοματική της υγιεινή, κατά το 2ο τρίμηνο της κύησης είναι πιθανό να εμφανιστούν στα ούλα μικρά κόκκινα ογκίδια, γνωστά ως επουλίδες κύησης. Πρόκειται για ακίνδυνα και ανώδυνα ογκίδια που συνήθως υποχωρούν από μόνα τους. Σε αντίθετη περίπτωση τα αφαιρεί ο οδοντίατρος.
   Έρευνες έχουν δείξει ότι έγκυες που πάσχουν από ουλίτιδα ή περιοδοντίτιδα έχουν 7 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο να γεννήσουν πρόωρα ή να αποκτήσουν ένα ελλιποβαρές νεογνό. Από όσα αναφέραμε λοιπόν παραπάνω, γίνεται εύκολα αντιληπτό ότι η εγκυμοσύνη είναι μια φάση της ζωής της γυναίκας κατά την οποία θα πρέπει να φροντίσει ιδιαίτερα τη στοματική της υγιεινή. Γι'αυτό κι εμείς παραθέτουμε τις ακόλουθες γενικές οδηγίες :
α) Προληπτικός έλεγχος και επίσκεψη στον οδοντίατρο κατά τη φάση του προγεννητικού ελέγχου. Έτσι, θα αποκατασταθούν οι όποιες βλάβες υπάρχουν ήδη στο στόμα της μελλοντικής μητέρας, θα γίνει σωστός καθαρισμός των δοντιών και εκμάθηση του σωστού τρόπου βουρτσίσματος.
β) Η διατροφή της θα πρέπει να είναι ισορροπημένη και να αποφεύγεται η συχνή κατανάλωση σνακ μεταξύ των γευμάτων.
γ) Σε περίπτωση που ταλαιπωρείται από συχνούς εμέτους, θα πρέπει αμέσως μετά να ξεπλένει το στόμα της με νερό και να μη βουρτσίζει αμέσως, αλλά μετά από περίπου 30 λεπτά. (το ίδιο θα πρέπει να κάνει και όταν καταναλώνει χυμό πορτοκάλι ή οτιδήποτε άλλο όξινο.)
   Βέβαια, κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι αν μια έγκυος τηρήσει πιστά όλες τις παραπάνω γενικές οδηγίες δεν ενδέχεται να εμφανίσει έναν ξαφνικό πόνο ή κάποιο άλλο δυσάρεστο σύμπτωμα. Σε αυτήν την περίπτωση η αλόγιστη λήψη παυσίπονων δε θα λύσει το πρόβλημα. Η επίσκεψη στον οδοντίατρο είναι επιβεβλημένη. Η αντιμετώπιση της εγκύου γίνεται κατά περίπτωση και σε συνεννόηση με το γυναικολόγο της, ειδικά αν είναι απαραίτητη η λήψη κάποιου αντιβιοτικού. Το 2ο τρίμηνο της κύησης θεωρείται το πλέον κατάλληλο για να γίνουν οι όποιες οδοντιατρικές εργασίες στο στόμα της εγκύου, όχι ιδιαίτερα αιματηρές, πάντα με αναισθητικό που δεν περιέχει αγγειοσυσπαστικό και φυσικά αποφεύγουμε τη λήψη ακτινογραφιών, ειδικά στο 1ο τρίμηνο. Ο οδοντίατρος θα προσπαθήσει να ανακουφίσει και στη συνέχεια να αποκαταστήσει την όποια βλάβη, αφήνοντας για μετά τον απογαλακτισμό τις σοβαρές και εξεζητημένες εργασίες (πχ λεύκανση, τοποθέτηση εμφυτευμάτων κλπ).

Δευτέρα 3 Φεβρουαρίου 2014

Φροντίδα εμφυτευμάτων


Φροντίδα εμφυτευμάτων

Aρκετά άτομα έχουν επιλέξει να αντικαταστήσουν τα δόντια που έχουν χάσει με οδοντικά εμφυτεύματα. Επένδυσαν σε χρόνο, κόπο και χρήμα. Καλό θα ήταν να υπενθυμίσουμε τη σωστή φροντίδα τους, ώστε να συνεχίσουν απροβλημάτιστα τη λειτουργία τους μέσα στο στόμα. 
Πρώτον, το σωστό βούρτσισμα. Το βούρτσισμα κατά την τοποθέτηση των εμφυτευμάτων γίνεται με πολύ μαλακή οδοντόβουρτσα και κατά προτίμηση με αντιμικροβιακή οδοντόπαστα και απαλές κινήσεις. Με την ολοκλήρωση της προσθετικής αποκατάστασης, όπου έχουμε ουσιαστικά και το τελικό αποτέλεσμα, το βούρτσισμα γίνεται πλέον με μέτρια οδοντόβουρτσα και κανονική οδοντόπαστα. Επίσης συμπληρώνουμε τον καθαρισμό με μεσοδόντια βουρτσάκια ή οδοντικό νήμα. 
Δεύτερον, οι συχνοί επανέλεγχοι. Δύο φορές το χρόνο η επίσκεψη στον οδοντίατρο είναι πλέον απαραίτητη. Στους επανελέγχους κρίνεται αν θα χρειαστεί καθαρισμός ή οτιδήποτε άλλο. Μην ξεχνάτε, εμφυτεύματα που δεν έχουν τη σωστή περιποίηση μπορεί μεν να μην προσβάλλονται από τερηδόνα αλλά μπορούν  να πάθουν περιεμφυτευματίτιδα. Πρόκειται για μια φλεγμονή των ούλων και των στηρικτικών ιστών του εμφυτεύματος με επακόλουθο μέχρι και την απώλειά τους.
Τρίτον, σταματήστε το κάπνισμα. Ένας από τους κυριότερους παράγοντες που προκαλούν περιοδοντίτιδα και περιεμφυτευματίτιδα θεωρείται το κάπνισμα. Η περιοδοντίτιδα και η περιεμφυτευματίτιδα είναι οι συχνότερες αιτίες απώλειας δοντιών και εμφυτευμάτων αντίστοιχα.
Evernote helps you remember everything and get organized effortlessly. Download Evernote.

Σάββατο 25 Ιανουαρίου 2014

Τι είναι οι άφθες και τι μπορώ να κάνω;
 
Author:  Γεωργούλη Αργυρώ
 
Πρόκειται για ποκίλου μεγέθους πληγές ερυθρού χρώματος με στρογγυλό ή οβάλ σχήμα που καλύπτονται από μία λευκή μεμβράνη γύρω από την οποία ο βλεννογόνος είναι πολύ ερεθισμένος και κόκκινος. Εμφανίζονται συχνά στα παιδιά, αλλά και σε ενήλικες και εντοπίζονται κυρίως στη γλώσσα, τα ούλα, τα χείλη, το έδαφος του στόματος, την εσωτερική πλευρά των παρειών (μάγουλα), ακόμα και πάνω στην υπερώα (ουρανίσκο). Είναι πολύ συνηθισμένο να εμφανίζονται μέσα στο στόμα περισσότερες από μία άφθες.
Κάψιμο και τσούξιμο είναι τα πρώτα συμπτώματα στο σημείο που πρόκειται να εμφανιστεί μία άφθα, η οποία στην πορεία μπορεί να γίνει αρκετά δυσάρεστη και επώδυνη, σε βαθμό που να δυσχεραίνει τη μάσηση και την ομιλία. Στην πιο επώδυνη φάση της καλύπτεται από μία λευκοκίτρινη μεμβράνη και μεγαλώνει η επιφάνειά της. Τότε είναι που ο ασθενής πρέπει να αποφεύγει τις όξινες, πολυ αλμυρές και καυτερές τροφές, γιατί ο πόνος γίνεται πολύ εντονότερος. Σε λίγες ημέρες υποχωρεί σταδιακά ο πόνος και η επούλωση ολοκληρώνεται μέσα σε 5- 35 ημέρες, ανάλογα με το μέγεθος της άφθας. Οι υποτροπές και η επανεμφάνισή τους είναι δυστυχώς πολύ συχνά φαινόμενα.
Πρόκειται ουσιαστικά για μία διαταραχή του ανοσοποιητικού συστήματος και ως αιτιολογικοί παράγοντες έχουν ενοχοποιηθεί κυρίως το άγχος, η αλλεργία σε τροφές, φάρμακα, οδοντόκρεμες, η ύπαρξη κάποιας συστηματικής νόσου, κληρονομικότητα, ακόμα και οι διαταραχές του αίματος (π.χ. σιδηροπενική αναιμία) ή και των ορμονών, κυρίως στις γυναίκες.
Επειδή η αιτιολογία των αφθών είναι ουσιαστικά πολυπαραγοντική και κάπως ασαφής, η θεραπεία τους είναι κυρίως συστηματική (θεραπεύονται δηλ. τα συμπτώματα που προκαλούν οι άφθες και όχι η ίδιες οι άφθες), εκτός από τις περιπτώσεις εκείνες που η εμφάνισή τους είναι αποτέλεσμα ύπαρξης κάποιας συστηματικής νόσου, οπότε αντιμετωπίζοντας και θεραπεύοντας τη συγκεκριμένη νόσο ο ασθενή ανακουφίζεται και απαλλάσεται από τις άφθες. Η καλή στοματική υγιεινή και η χρήση ύπιων αντισηπτικών σκευασμάτων για στοματόπλυμα είναι η συνιστώμενη αντιμετώπιση. Στο εμπόριο κυκλοφορούν και κάποια αναλγητικά/αναισθητικά σκευάσματα που εφαρμόζονται τοπικά στις πληγές με ειδικό πινελάκι και ανακουφίζουν από τον πόνο. Για τις μεγαλύτερες σε μέγεθος άφθες γίνεται χρήση κορτικοστεροειδών τοπικά με τη μορφή αλοιφής. Αν καθυστερεί η επούλωση και οι άφθες επιμένουν για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των 30 ημερών, είναι απαραίτητη η επίσκεψη σε ειδικό στοματολόγο.

Κυριακή 19 Ιανουαρίου 2014

Κάπνισμα και Περιοδοντική νόσος: Μια μοιραία σχέση


Κάπνισμα και Περιοδοντική νόσος: Μια μοιραία σχέση

Π. Δάγκαλης

 

Με δεδομένα ότι: οι νόσοι του περιοδοντίου περιλαμβάνουν ένα σημαντικό αριθμό παθολογικών καταστάσεων που εκδηλώνονται στους περιοδοντικούς ιστούς και οι οποίες μπορούν κατά την εξέλιξη τους να οδηγήσουν στην καταστροφή των στηρικτικών ιστών και στην απώλεια των δοντιών και ότι: το "κάπνισμα" θεωρείται ένας σημαντικός παράγοντας του ξενιστή τον οποίο μπορούμε να τροποποιήσουμε, γίνεται στην εισήγηση αυτή μια προσπάθεια προσέγγισης του ζητούμενου: αν και κατά πόσον υπάρχει τελικά σχέση επηρεασμού μεταξύ καπνίσματος και περιοδοντικής νόσου. Έτσι η σχέση ανάμεσα στη χρόνια χρήση καπνού και τις νόσους του περιοδοντίου έχει ερευνηθεί σε κλινικές μελέτες που εξέτασαν:

-Τη συχνότητα εμφάνισης περιοδοντικών νόσων σε κα­πνιστές.

-τη βαρύτητα της περιοδοντικής βλάβης μεταξύ καπνι­στών και μη καπνιστών.

-την πορεία και την εξέλιξη της επούλωσης και του κλι­νικού αποτελέσματος σε άτομα που καπνίζουν, και α­πό αυτές προέκυψαν ως συμπεράσματα ότι:

Το κάπνισμα προκαλεί:

  • αυξημένη απώλεια πρόσφυσης
  • περισσότερους και βαθύτερους θυλάκους
  • μεγαλύτερη οριζόντια απώλεια πρόσφυσης στους δι­χασμούς
  • μεγαλύτερη κινητικότητα
  • περισσότερη αιμορραγία στην ανίχνευση
  • περισσότερη τρυγία και απώλεια οστού σε σχέση με τους μη καπνιστές

 - Το κάπνισμα χειροτερεύει την πρόγνωση της νόσου και αυξάνει τον κίνδυνο απώλειας δοντιών.

-To κάπνισμα συμβάλλει στην εκδήλωση περιοδοντίτι­δας περισσότερο στις νεαρές ηλικίες.

  • Η περιοδοντίτιδα που σχετίζεται με κάπνισμα αυξάνε­ται ενώ γενικώς στον υπόλοιπο πληθυσμό μειώνεται.
  • Οι καπνιστές έχουν 2-7 φορές περισσότερες πιθανότη­τες να αναπτύξουν περιοδοντική νόσο σε σχέση με τους μη καπνιστές.
  • Το κάπνισμα αυξάνει τον επιπολασμό και επιδεινώνει τη βαρύτητα της περιοδοντίτιδας.

Επίσης, σύγχρονες επιδημιολογικές μελέτες έδειξαν ότι: οι καπνιστές έχουν 3 φορές μεγαλύτερη πιθανότητα α­νάπτυξης σοβαρής περιοδοντικής βλάβης από τους μη καπνιστές, η βλάβη των περιοδοντικών ιστών είναι α­θροιστική και εξαρτάται από τη βαρύτητα και τα έτη κα­πνίσματος, οι καπνιστές έχουν 3,3 φορές μεγαλύτερη πιθανότητα να ζητήσουν εξειδικευμένη περιοδοντική φροντίδα, η επούλωση και το θεραπευτικό αποτέλεσμα είναι καλύτερα σε μη καπνιστές ή σε πρώην καπνιστές. Όσον αφορά την επίδραση του καπνίσματος στην περιο­δοντική θεραπεία γίνεται μια λεπτομερής αναδίφηση της σύγχρονης βιβλιογραφίας από την οποία προκύπτει ότι:

  1. Η συντηρητική, τοπική αντιμικροβιακή, χειρουργική θεραπεία έχουν λιγότερο καλά αποτελέσματα στους κα­πνιστές.
  2. Η κατευθυνόμενη ιστική αναγέννηση, η χρήση μο­σχευμάτων και οι ουλοβλεννογόνες τεχνικές δίνουν φτωχότερο και μικρότερης διάρκειας αποτέλεσμα.
  3. Το κάπνισμα ευθύνεται σε πολλούς περιοδοντικούς ασθενείς για την υποτροπή της νόσου μετά τη θεραπεία.
    Συνεπώς: Υφίσταται ισχυρή σχέση ανάμεσα στη χρόνια έκθεση στον καπνό και τα παραπροϊόντα του καπνίσμα­τος και στην εμφάνιση και εξέλιξη των νόσων του περιο­δοντίου.

Μια άλλη παράμετρος που αναλύεται στην εισήγηση εί­ναι ο βιολογικός μηχανισμός των κλινικών ευρημάτων. Αυτός αποτέλεσε αντικείμενο διερεύνησης πολλών επι­στημονικών εργασιών και συγκεκριμένα αφορά: Τυχόν διαφορές της χλωρίδας, μεταβολές των αμυντικών μηχανισμών, μεταβολές των ιστών στο περιοδοντικό περιβάλλον. Σε ό,τι αφορά την επίδραση του καπνίσματος στην ανά­πτυξη και ωρίμαση της μικροβιακής πλάκας έχει διατυπω­θεί η υπόθεση, χωρίς να μπορέσει να αποδειχθεί, ότι η υ­ψηλή θερμοκρασία που αναπτύσσεται στη στοματική κοι­λότητα από το κάπνισμα και η ελάττωση του οξυγόνου με­ταβάλλουν το υποουλικό περιβάλλον προς ένα πιο ευνοϊ­κό για την ανάπτυξη αναερόβιας παθογόνος χλωρίδας. Σχετικά με την επίδραση του καπνίσματος στους αμυ­ντικούς μηχανισμούς προκύπτει από την μελέτη της α­ντίστοιχης βιβλιογραφίας ότι οι ανοσολογικοί μηχανι­σμοί που ρυθμίζουν την ειδική και τη μη ειδική ανοσία, ε­πηρεάζονται αρνητικά από το κάπνισμα, και τέλος, όσον αφορά την επίδραση της νικοτίνης και των μεταβολιτών της στους περιοδοντικούς ιστούς προκύ­πτει ότι το κάπνισμα είναι δυνατόν να παρεμβαίνει στη διαδικασία της επούλωσης, παρεμποδίζοντας ένα καλό θεραπευτικό αποτέλεσμα.

Από την ανάλυση ενός μεγάλου μέρους της διεθνούς βι­βλιογραφίας μπορούμε, συμπερασματικά, να καταθέ­σουμε την άποψη ότι:

Το κάπνισμα είναι ο σπουδαιότερος περιβαλλοντικός παράγοντας κινδύνου για την περιοδοντική νόσο. Ο βιολογικός μηχανισμός με τον οποίο το κάπνισμα ε­πηρεάζει τη βαρύτητα της περιοδοντικής νόσου και τον βαθμό επούλωσης είναι αρκούντως τεκμηριωμένη. Δεδομένου ότι συνήθως οι περισσότεροι καπνιστές αρ­χίζουν το κάπνισμα πριν την ηλικία των 18, ο ρόλος του οδοντιάτρου είναι σημαντικός (αφού εξετάζει συχνότε­ρα από άλλες ειδικότητες άτομα νεαρής ηλικίας) στην ενημέρωση και προτροπή για την έγκαιρη διακοπή του καπνίσματος, η οποία θα έχει ευεργετικό αποτέλεσμα ό­χι μόνο στην περιοδοντική αλλά και στη γενική υγεία.

Sent from Evernote