SITE: http://www.polydds.gr
Σάββατο 25 Ιανουαρίου 2014
Κυριακή 19 Ιανουαρίου 2014
Κάπνισμα και Περιοδοντική νόσος: Μια μοιραία σχέση
Με δεδομένα ότι: οι νόσοι του περιοδοντίου περιλαμβάνουν ένα σημαντικό αριθμό παθολογικών καταστάσεων που εκδηλώνονται στους περιοδοντικούς ιστούς και οι οποίες μπορούν κατά την εξέλιξη τους να οδηγήσουν στην καταστροφή των στηρικτικών ιστών και στην απώλεια των δοντιών και ότι: το "κάπνισμα" θεωρείται ένας σημαντικός παράγοντας του ξενιστή τον οποίο μπορούμε να τροποποιήσουμε, γίνεται στην εισήγηση αυτή μια προσπάθεια προσέγγισης του ζητούμενου: αν και κατά πόσον υπάρχει τελικά σχέση επηρεασμού μεταξύ καπνίσματος και περιοδοντικής νόσου. Έτσι η σχέση ανάμεσα στη χρόνια χρήση καπνού και τις νόσους του περιοδοντίου έχει ερευνηθεί σε κλινικές μελέτες που εξέτασαν:
-Τη συχνότητα εμφάνισης περιοδοντικών νόσων σε καπνιστές.
-τη βαρύτητα της περιοδοντικής βλάβης μεταξύ καπνιστών και μη καπνιστών.
-την πορεία και την εξέλιξη της επούλωσης και του κλινικού αποτελέσματος σε άτομα που καπνίζουν, και από αυτές προέκυψαν ως συμπεράσματα ότι:
Το κάπνισμα προκαλεί:
- αυξημένη απώλεια πρόσφυσης
- περισσότερους και βαθύτερους θυλάκους
- μεγαλύτερη οριζόντια απώλεια πρόσφυσης στους διχασμούς
- μεγαλύτερη κινητικότητα
- περισσότερη αιμορραγία στην ανίχνευση
- περισσότερη τρυγία και απώλεια οστού σε σχέση με τους μη καπνιστές
- Το κάπνισμα χειροτερεύει την πρόγνωση της νόσου και αυξάνει τον κίνδυνο απώλειας δοντιών.
-To κάπνισμα συμβάλλει στην εκδήλωση περιοδοντίτιδας περισσότερο στις νεαρές ηλικίες.
- Η περιοδοντίτιδα που σχετίζεται με κάπνισμα αυξάνεται ενώ γενικώς στον υπόλοιπο πληθυσμό μειώνεται.
- Οι καπνιστές έχουν 2-7 φορές περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξουν περιοδοντική νόσο σε σχέση με τους μη καπνιστές.
- Το κάπνισμα αυξάνει τον επιπολασμό και επιδεινώνει τη βαρύτητα της περιοδοντίτιδας.
Επίσης, σύγχρονες επιδημιολογικές μελέτες έδειξαν ότι: οι καπνιστές έχουν 3 φορές μεγαλύτερη πιθανότητα ανάπτυξης σοβαρής περιοδοντικής βλάβης από τους μη καπνιστές, η βλάβη των περιοδοντικών ιστών είναι αθροιστική και εξαρτάται από τη βαρύτητα και τα έτη καπνίσματος, οι καπνιστές έχουν 3,3 φορές μεγαλύτερη πιθανότητα να ζητήσουν εξειδικευμένη περιοδοντική φροντίδα, η επούλωση και το θεραπευτικό αποτέλεσμα είναι καλύτερα σε μη καπνιστές ή σε πρώην καπνιστές. Όσον αφορά την επίδραση του καπνίσματος στην περιοδοντική θεραπεία γίνεται μια λεπτομερής αναδίφηση της σύγχρονης βιβλιογραφίας από την οποία προκύπτει ότι:
- Η συντηρητική, τοπική αντιμικροβιακή, χειρουργική θεραπεία έχουν λιγότερο καλά αποτελέσματα στους καπνιστές.
- Η κατευθυνόμενη ιστική αναγέννηση, η χρήση μοσχευμάτων και οι ουλοβλεννογόνες τεχνικές δίνουν φτωχότερο και μικρότερης διάρκειας αποτέλεσμα.
- Το κάπνισμα ευθύνεται σε πολλούς περιοδοντικούς ασθενείς για την υποτροπή της νόσου μετά τη θεραπεία.
Συνεπώς: Υφίσταται ισχυρή σχέση ανάμεσα στη χρόνια έκθεση στον καπνό και τα παραπροϊόντα του καπνίσματος και στην εμφάνιση και εξέλιξη των νόσων του περιοδοντίου.
Μια άλλη παράμετρος που αναλύεται στην εισήγηση είναι ο βιολογικός μηχανισμός των κλινικών ευρημάτων. Αυτός αποτέλεσε αντικείμενο διερεύνησης πολλών επιστημονικών εργασιών και συγκεκριμένα αφορά: Τυχόν διαφορές της χλωρίδας, μεταβολές των αμυντικών μηχανισμών, μεταβολές των ιστών στο περιοδοντικό περιβάλλον. Σε ό,τι αφορά την επίδραση του καπνίσματος στην ανάπτυξη και ωρίμαση της μικροβιακής πλάκας έχει διατυπωθεί η υπόθεση, χωρίς να μπορέσει να αποδειχθεί, ότι η υψηλή θερμοκρασία που αναπτύσσεται στη στοματική κοιλότητα από το κάπνισμα και η ελάττωση του οξυγόνου μεταβάλλουν το υποουλικό περιβάλλον προς ένα πιο ευνοϊκό για την ανάπτυξη αναερόβιας παθογόνος χλωρίδας. Σχετικά με την επίδραση του καπνίσματος στους αμυντικούς μηχανισμούς προκύπτει από την μελέτη της αντίστοιχης βιβλιογραφίας ότι οι ανοσολογικοί μηχανισμοί που ρυθμίζουν την ειδική και τη μη ειδική ανοσία, επηρεάζονται αρνητικά από το κάπνισμα, και τέλος, όσον αφορά την επίδραση της νικοτίνης και των μεταβολιτών της στους περιοδοντικούς ιστούς προκύπτει ότι το κάπνισμα είναι δυνατόν να παρεμβαίνει στη διαδικασία της επούλωσης, παρεμποδίζοντας ένα καλό θεραπευτικό αποτέλεσμα.
Από την ανάλυση ενός μεγάλου μέρους της διεθνούς βιβλιογραφίας μπορούμε, συμπερασματικά, να καταθέσουμε την άποψη ότι:
Το κάπνισμα είναι ο σπουδαιότερος περιβαλλοντικός παράγοντας κινδύνου για την περιοδοντική νόσο. Ο βιολογικός μηχανισμός με τον οποίο το κάπνισμα επηρεάζει τη βαρύτητα της περιοδοντικής νόσου και τον βαθμό επούλωσης είναι αρκούντως τεκμηριωμένη. Δεδομένου ότι συνήθως οι περισσότεροι καπνιστές αρχίζουν το κάπνισμα πριν την ηλικία των 18, ο ρόλος του οδοντιάτρου είναι σημαντικός (αφού εξετάζει συχνότερα από άλλες ειδικότητες άτομα νεαρής ηλικίας) στην ενημέρωση και προτροπή για την έγκαιρη διακοπή του καπνίσματος, η οποία θα έχει ευεργετικό αποτέλεσμα όχι μόνο στην περιοδοντική αλλά και στη γενική υγεία.
| Sent from Evernote |
Παρασκευή 17 Ιανουαρίου 2014

Τετάρτη 20 Νοεμβρίου 2013
Δυστυχώς ένα θέμα που στην χώρα μας θεωρείται ότι δεν πρέπει να μας αποσχολεί. Και όμως όταν αναλύσουμε το θέμα είμαι πεπεισμένος ότι θα αλλάξετε γνώμη.
Στο εξωτερικό σε σχέση με την Ελλάδα, δεν λειτουργούν οδοντιατρεία χωρίς βοηθητικό προσωπικό. Και όχι επειδή είναι πρακτική στο εξωτερικό, αλλά επειδή η εργασία της/του βοηθού οδοντιάτρου είναι τόσο σημαντική σε ένα οδοντιατρείο, ώστε η λειτουργία του χωρίς γραμματέα να είναι εφικτή, αντιθέτως χωρίς βοηθό αδιανόητη.
Οι οδοντιατρικές εργασίες έχουν την εξής ιδιαιτερότητα, ο οδοντίατρος είναι αναγκασμένος να εργάζεται σε ένα περιβάλλον που έχει πολλά μικρόβια/ιούς (σάλιο) και σε αρκετές περιπτώσεις και αίμα. Οι περισσότερες εργασίες απαιτούν αρκετό χρόνο και την συμβολή αρκετών και διάφορων υλικών, τα οποία ο οδοντίατρος έχει φυλαγμένα σε συρτάρια, ντουλάπια, ψυγείο, κλίβανο κ.α. Ανάλογα με την πορεία της θεραπείας ανασύρει τα υλικά αυτά που είναι είτε σε μορφή σύριγγας είτε φυαλίδια ή άλλης μορφής. Από τις συσκευασίες αυτές λαμβάνει την ποσότητα του υλικού που απαιτείται και ή αυτούσια ή αφού αναμειχθεί χρησιμοποιείται στην διαδικασία θεραπείας. Οι συσκευασίες μετά επιστρέφουν ξανά στους αποθηκευτικούς χώρους για να ξαναχρησιμοποιηθούν σε επόμενο ασθενή. Ας υποθέσουμε τώρα ότι ο συγκεκριμένος οδοντίατρος δεν έχει βοηθό. Κάθε φορά που θα χρειαστεί κάποιο υλικό, θα πρέπει να αφαιρεί τα γάντια του για να μην επιμολύνει με μικρόβια τα χερούλια στα ντουλάπια ή συρτάρια και ακόμα και τις ίδιες τις συσκευασίες. Κίνηση η οποία μπορεί σε κάθε ασθενή ανά συνεδρία να επαναλαμβάνεται μέχρι και δέκα, δεκαπέντε φορές. Στα παραπάνω να προσθέσουμε και τα τηλέφωνα και τα ανοίγματα της εξώπορτας όταν χτυπάει το κουδούνι κάποιος στο ιατρείο. Ποιός οδοντίατρος θα αφαιρέσει τα γάντια του τόσες φορές, για να τα φορέσει πάλι μόλις είναι έτοιμος να δουλέψει μέσα στο στόμα. Όλοι ξέρουμε την απάντηση, κανείς. Η επιμόλυνση των συσκευασιών είναι αναπόφευκτη. Οι επιφάνειες χερουλιών συσκευασιών και συσκευών κτλ. είναι δύσκολο και πολύ χρονοβόρο για να απολυμανθούν από τον οδοντίατρο μετά από κάθε ασθενή. Τα συμπεράσματα δικά σας.
Αντίθετα σε ένα οδοντιατρείο που δουλεύει με βοηθό οδοντιάτρων, το περιβάλλον εργασίας είναι πολύ διαφορετικό. Ο χώρος εργασίας χωρίζεται σε δύο ζώνες. Μία είναι η σηπτική όπου εργάζεται ο οδοντίατρος και η άλλη είναι η άσυπτη στην οποία δεν ακουμπάει ο οδοντίατρος με τα γάντια του. Στην άσηπτη ζώνη είναι η/ο βοηθός και κατόπιν εντολής του γιατρού ανασύρει από τους προαναφερθέντες αποθηκευτικούς χώρους τα υλικά. Εάν χρειάζονται ανάμιξη τα αναμιγνύει ή απλά αφαιρεί ποσότητα υλικού και τα εναποθέτει στην σηπτική ζώνη. Οτιδήποτε χρειαστεί ο οδοντίατρος είτε αυτό είναι υλικό είτε εργαλείο από τον κλίβανο, το μεταφέρει η/ο βοηθός στην σηπτική ζώνη, όπου μπορεί πλέον ο οδοντίατρος να το χρησιμοποιήσει φορώντας τα γάντια του. Επίσης ενοείτε ότι τα τηλεφωνήματα και η εξώπορτα εφόσον δεν υπάρχει γραμματέας είναι ευθύνη της/του βοηθού και όχι του οδοντιάτρου με τα γάντια που έρχονται σε επαφή με το στόμα του εκάστοτε ασθενή.
Σάββατο 19 Οκτωβρίου 2013
Αυτό το υλικό επανατοποθετείτε σε σημεία του ιδίου οργανισμού προάγοντας την γρήγορη και καλύτερη επούλωση του μετεγχειριτικού τραύματος. Είτε αυτή είναι επιφανειακά ο βλεννογόνος, είτε ενδοστικά για αναπλήρωση οστικής έλειψης. Ακριβώς επειδή οι αυξητικοί παράγοντες δρουν ανάλογα στην περιοχή, όταν βρεθουν στο οστό δημιουργούν οστό, όταν είναι κοντά σε κολλαγόνο δημιουργούν κολλαγόνο και ούτω καθ' εξής. Για τον λόγο αυτό τελευταία χρησιμοποιοιείται όλο και περισσότερο και σε αισθητικές αποκαταστάσεις προσώπου (lifting), με εγχύσεις PRF στις ρυτίδες του προσώπου. Μια εναλακτική μέθοδος όπου αποφεύγουμε την έγχυση της βουτιλικής τοξίνης (Botox) ή του υαλουρονικού οξέος.
Δευτέρα 7 Οκτωβρίου 2013
Λεύκανση
Author: Πολυχρονίδης Αθανάσιος DDS
Μία μέθοδος πολύ ασφαλής πλέον για τα δόντια.
Σε μία επαγγελματική λεύκανση από οδοντίατρο, πριν από κάθε τι εκτελείται λεπτομερής έλεγχος δοντιών και ούλων, επισκευάζονται προβληματικά σφραγίσματα ή δόντια και θεραπεύονται τυχόν ουλίτιδες ή περιοδοντίτιδες. Όλα τα παραπάνω είναι απαραίτητα να γίνουν πριν την λεύκανση για να μην υπάρξει χειροτέρευση των παθήσεων αυτών ή πόνος.
Επίσης, με την λεύκανση λευκαίνουν μόνο τα φυσικά δόντια. Σφραγίσματα, γέφυρες και θήκες από πορσελάνη ή ακρυλικό δεν αλλάζουν χρώμα. Εάν υπάρχουν τέτοια σε περιοχές όπου θα γίνει λεύκανση, πρέπει να συζητηθεί από πριν πώς θα διευθετηθούν αυτά μετά τη λεύκανση.
Η λεύκανση γίνεται με διάφορες μεθόδους όπως Laser, με φωτοενεργοποίηση και με χημική ενεργοποίηση. Σε όλες τις περιπτώσεις, η λεύκανση λαμβάνει χώρα στην οδοντίνη, την στοιβάδα αμέσως κάτω από την αδαμαντίνη (σμάλτο). Δηλαδή το Laser ή τα χημικά διαπερνάνε την στοιβάδα της αδαμαντίνης και αντιδρούν με τις χρωστικές στην οδοντίνη αποχρωματίζοντάς την.
Σε όλες τις παραπάνω μεθόδους για πιο έντονο και μακροχρόνιο αποτέλεσμα, κατασκευάζονται εξατομικευμένοι νάρθηκες λεύκανσης για χρήση στο σπίτι.
Συνήθως μία λεύκανση ολοκληρώνεται σε 2-4 εβδομάδες και διαρκεί 2-3 χρόνια. Για διατήρηση του αποτελέσματος συστήνεται μια επαναληπτική ετήσια λεύκανση.
Προσοχή! η λεύκανση δοντιών από μη εξειδικευμένο προσωπικό είναι επικίνδυνη. Τα χημικά είναι καυστικά για τους μαλακούς ιστούς του στόματος και την εκτεθειμένη οδοντίνη δοντιών. Συνήθως για χρήση εκτός οδοντιατρικής, χρησιμοποιούνται υλικά πολύ χαμηλής περιεκτιότητας για να αποφευχθούν τα προαναφερθέντα προβλήματα. Οπότε, με τεχνάσματα τύπου κάντο μόνος σου, το πιθανότερο είναι να μη δούμε απλά κανένα αποτέλεσμα. Σκευάσματα με περιεκτικότητα ικανή να πετύχουν λεύκανση απαγορεύονται από τον ΕΟΦ να κυκλοφορούν ελεύθερα και να τα προμηθεύεται ο καθένας.
Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την λεύκανση, ο oδοντίατρός σας είναι στην διάθεσή σας.





