Κάπνισμα και Περιοδοντική νόσος: Μια μοιραία σχέση

Κάπνισμα και Περιοδοντική νόσος: Μια μοιραία σχέση

Π. Δάγκαλης

 

Με δεδομένα ότι: οι νόσοι του περιοδοντίου περιλαμβάνουν ένα σημαντικό αριθμό παθολογικών καταστάσεων που εκδηλώνονται στους περιοδοντικούς ιστούς και οι οποίες μπορούν κατά την εξέλιξη τους να οδηγήσουν στην καταστροφή των στηρικτικών ιστών και στην απώλεια των δοντιών και ότι: το "κάπνισμα" θεωρείται ένας σημαντικός παράγοντας του ξενιστή τον οποίο μπορούμε να τροποποιήσουμε, γίνεται στην εισήγηση αυτή μια προσπάθεια προσέγγισης του ζητούμενου: αν και κατά πόσον υπάρχει τελικά σχέση επηρεασμού μεταξύ καπνίσματος και περιοδοντικής νόσου. Έτσι η σχέση ανάμεσα στη χρόνια χρήση καπνού και τις νόσους του περιοδοντίου έχει ερευνηθεί σε κλινικές μελέτες που εξέτασαν:

-Τη συχνότητα εμφάνισης περιοδοντικών νόσων σε κα­πνιστές.

-τη βαρύτητα της περιοδοντικής βλάβης μεταξύ καπνι­στών και μη καπνιστών.

-την πορεία και την εξέλιξη της επούλωσης και του κλι­νικού αποτελέσματος σε άτομα που καπνίζουν, και α­πό αυτές προέκυψαν ως συμπεράσματα ότι:

Το κάπνισμα προκαλεί:

• αυξημένη απώλεια πρόσφυσης
• περισσότερους και βαθύτερους θυλάκους
• μεγαλύτερη οριζόντια απώλεια πρόσφυσης στους δι­χασμούς
• μεγαλύτερη κινητικότητα
• περισσότερη αιμορραγία στην ανίχνευση
• περισσότερη τρυγία και απώλεια οστού σε σχέση με τους μη καπνιστές

 - Το κάπνισμα χειροτερεύει την πρόγνωση της νόσου και αυξάνει τον κίνδυνο απώλειας δοντιών.

-To κάπνισμα συμβάλλει στην εκδήλωση περιοδοντίτι­δας περισσότερο στις νεαρές ηλικίες.

• Η περιοδοντίτιδα που σχετίζεται με κάπνισμα αυξάνε­ται ενώ γενικώς στον υπόλοιπο πληθυσμό μειώνεται.
• Οι καπνιστές έχουν 2-7 φορές περισσότερες πιθανότη­τες να αναπτύξουν περιοδοντική νόσο σε σχέση με τους μη καπνιστές.
• Το κάπνισμα αυξάνει τον επιπολασμό και επιδεινώνει τη βαρύτητα της περιοδοντίτιδας.

Επίσης, σύγχρονες επιδημιολογικές μελέτες έδειξαν ότι: οι καπνιστές έχουν 3 φορές μεγαλύτερη πιθανότητα α­νάπτυξης σοβαρής περιοδοντικής βλάβης από τους μη καπνιστές, η βλάβη των περιοδοντικών ιστών είναι α­θροιστική και εξαρτάται από τη βαρύτητα και τα έτη κα­πνίσματος, οι καπνιστές έχουν 3,3 φορές μεγαλύτερη πιθανότητα να ζητήσουν εξειδικευμένη περιοδοντική φροντίδα, η επούλωση και το θεραπευτικό αποτέλεσμα είναι καλύτερα σε μη καπνιστές ή σε πρώην καπνιστές. Όσον αφορά την επίδραση του καπνίσματος στην περιο­δοντική θεραπεία γίνεται μια λεπτομερής αναδίφηση της σύγχρονης βιβλιογραφίας από την οποία προκύπτει ότι:

1. Η συντηρητική, τοπική αντιμικροβιακή, χειρουργική θεραπεία έχουν λιγότερο καλά αποτελέσματα στους κα­πνιστές.
2. Η κατευθυνόμενη ιστική αναγέννηση, η χρήση μο­σχευμάτων και οι ουλοβλεννογόνες τεχνικές δίνουν φτωχότερο και μικρότερης διάρκειας αποτέλεσμα.
3. Το κάπνισμα ευθύνεται σε πολλούς περιοδοντικούς ασθενείς για την υποτροπή της νόσου μετά τη θεραπεία.
   Συνεπώς: Υφίσταται ισχυρή σχέση ανάμεσα στη χρόνια έκθεση στον καπνό και τα παραπροϊόντα του καπνίσμα­τος και στην εμφάνιση και εξέλιξη των νόσων του περιο­δοντίου.

Μια άλλη παράμετρος που αναλύεται στην εισήγηση εί­ναι ο βιολογικός μηχανισμός των κλινικών ευρημάτων. Αυτός αποτέλεσε αντικείμενο διερεύνησης πολλών επι­στημονικών εργασιών και συγκεκριμένα αφορά: Τυχόν διαφορές της χλωρίδας, μεταβολές των αμυντικών μηχανισμών, μεταβολές των ιστών στο περιοδοντικό περιβάλλον. Σε ό,τι αφορά την επίδραση του καπνίσματος στην ανά­πτυξη και ωρίμαση της μικροβιακής πλάκας έχει διατυπω­θεί η υπόθεση, χωρίς να μπορέσει να αποδειχθεί, ότι η υ­ψηλή θερμοκρασία που αναπτύσσεται στη στοματική κοι­λότητα από το κάπνισμα και η ελάττωση του οξυγόνου με­ταβάλλουν το υποουλικό περιβάλλον προς ένα πιο ευνοϊ­κό για την ανάπτυξη αναερόβιας παθογόνος χλωρίδας. Σχετικά με την επίδραση του καπνίσματος στους αμυ­ντικούς μηχανισμούς προκύπτει από την μελέτη της α­ντίστοιχης βιβλιογραφίας ότι οι ανοσολογικοί μηχανι­σμοί που ρυθμίζουν την ειδική και τη μη ειδική ανοσία, ε­πηρεάζονται αρνητικά από το κάπνισμα, και τέλος, όσον αφορά την επίδραση της νικοτίνης και των μεταβολιτών της στους περιοδοντικούς ιστούς προκύ­πτει ότι το κάπνισμα είναι δυνατόν να παρεμβαίνει στη διαδικασία της επούλωσης, παρεμποδίζοντας ένα καλό θεραπευτικό αποτέλεσμα.

Από την ανάλυση ενός μεγάλου μέρους της διεθνούς βι­βλιογραφίας μπορούμε, συμπερασματικά, να καταθέ­σουμε την άποψη ότι:

Το κάπνισμα είναι ο σπουδαιότερος περιβαλλοντικός παράγοντας κινδύνου για την περιοδοντική νόσο. Ο βιολογικός μηχανισμός με τον οποίο το κάπνισμα ε­πηρεάζει τη βαρύτητα της περιοδοντικής νόσου και τον βαθμό επούλωσης είναι αρκούντως τεκμηριωμένη. Δεδομένου ότι συνήθως οι περισσότεροι καπνιστές αρ­χίζουν το κάπνισμα πριν την ηλικία των 18, ο ρόλος του οδοντιάτρου είναι σημαντικός (αφού εξετάζει συχνότε­ρα από άλλες ειδικότητες άτομα νεαρής ηλικίας) στην ενημέρωση και προτροπή για την έγκαιρη διακοπή του καπνίσματος, η οποία θα έχει ευεργετικό αποτέλεσμα ό­χι μόνο στην περιοδοντική αλλά και στη γενική υγεία.

Sent from Evernote

Τι είναι η περιοδοντίτιδα, τι κινδύνους εμπεριέχει για τη γενικότερη υγεία μας και πώς την αντιμετωπίζουμε!

 

 

 

Συνήθως συμπτώματα όπως κινητικότητα, μετακίνηση δοντιών και αιμορραγία των ούλων είναι τα αίτια που θορυβούν τους ασθενείς και τους οδηγούν για βοήθεια στον οδοντίατρο. Τα παραπάνω συμπτώματα είναι συνήθως ένδειξη μίας περιοδοντίτιδας.

Η περιοδοντίτιδα είναι το επόμενο στάδιο της ουλίτιδας, όταν η φλεγμονή των ούλων επεκτείνεται υποουλικά προκαλώντας οστεόλυση, δηλαδή ανεπανόρθωτη ζημιά  στο στηρικτικό οστό της ρίζας του δοντιού.

Οι πιο συνήθεις αιτίες είναι η κακή στοματική υγιεινή, η ηλικία, το κάπνισμα, το άγχος, η κληρονομικότητα και διάφορες συστηματικές νόσοι όπως διαβήτης κ.α.

Η περιοδοντίτιδα όπως και η ουλίτιδα παρόλο που οφείλονται σε συγκεκριμένα στελέχη μικροβίων, δεν αντιμετωπίζονται με φάρμακα όπως η αντιβίωση. Τα μικρόβια αυτά από επιστημονικές μελέτες έχει αποδειχθεί ότι υπάρχουν φυσιολογικά στη στοματική χλωρίδα και σε άτομα τα οποία δεν πάσχουν από τις παραπάνω νόσους. Είναι η πτώση της άμυνας του οργανισμού λόγω ηλικίας,το άγχος,το κάπνισμα,ο διαβήτης κλπ. που δίνουν έδαφος στα συγκεκριμένα μικρόβια να υπερισχύσουν και να εγκαταστήσουν τη νόσο.

Η θεραπεία δηλαδή είναι η δημιουργία μίας υγιεινής στοματικής περιοδοντικής περιοχής (περιοδοντική θεραπεία σε οδοντίατρο/περιοδοντολόγο) και η εγκαθίδρυση μίας σωστής στοματικής υγιεινής που θα διατηρήσει το αποτέλεσμα μακροχρόνια. Εάν υπάρχουν παθήσεις που δημιουργούν προδιάθεση όπως προαναφέρθηκαν, αντιμετωπίζονται ή ρυθμίζονται φαρμακευτικά.

Από μελέτες επίσης έχει αποδειχθεί ότι άτομα που πάσχουν από χρόνια περιοδοντίτιδα έχουν πολύ περισσότερες πιθανότητες να πάθουν στεφανιαία νόσο και έμφραγμα του μυοκαρδίου. Έχουν ανιχνευθεί μικρόβια των περιοδοντικών θυλάκων στις αθηρωματικές πλάκες σε άτομα με στεφανιαία νόσο. Σε άλλες χώρες δεν προχωράνε σε θεραπεία της στεφανιαίας νόσου ή Bypass εάν πρώτα δεν έχει ελεγχθεί το άτομο από οδοντίατρο και αν πάσχει από περιοδοντίτιδα προηγείται η θεραπεία της.

Πολύ σημαντική παράμετρος στην περιοδοντική θεραπεία είναι ο συχνός επανέλεγχος, καθότι οι περιοδοντικοί ασθενείς έχουν αυξημένη προδιάθεση υποτροπής. Η στενή παρακολούθηση προλαβαίνει τα αρχόμενα σημάδια υποτροπής, πρωτού εγκατασταθούν αυτά και είναι αναγκαία η θεραπεία, καθώς και τη χαλάρωση των μέτρων στοματικής υγιεινής.

Ο ρόλος των βοηθών στο οδοντιατρείο.

Author Πολυχρονίδης Αθανάσιος

 

 

Δυστυχώς ένα θέμα που στην χώρα μας θεωρείται ότι δεν πρέπει να μας αποσχολεί. Και όμως όταν αναλύσουμε το θέμα είμαι πεπεισμένος ότι θα αλλάξετε γνώμη.
Στο εξωτερικό σε σχέση με την Ελλάδα, δεν λειτουργούν οδοντιατρεία χωρίς βοηθητικό προσωπικό. Και όχι επειδή είναι πρακτική στο εξωτερικό, αλλά επειδή η εργασία της/του βοηθού οδοντιάτρου είναι τόσο σημαντική σε ένα οδοντιατρείο, ώστε η λειτουργία του χωρίς γραμματέα να είναι εφικτή, αντιθέτως χωρίς βοηθό αδιανόητη.
Οι οδοντιατρικές εργασίες έχουν την εξής ιδιαιτερότητα,  ο οδοντίατρος είναι αναγκασμένος να εργάζεται σε ένα περιβάλλον που έχει πολλά μικρόβια/ιούς (σάλιο) και σε αρκετές περιπτώσεις και αίμα. Οι περισσότερες εργασίες απαιτούν αρκετό χρόνο και την συμβολή αρκετών και διάφορων υλικών, τα οποία  ο οδοντίατρος έχει φυλαγμένα σε συρτάρια, ντουλάπια, ψυγείο, κλίβανο κ.α. Ανάλογα με την πορεία της θεραπείας ανασύρει τα υλικά αυτά που είναι είτε σε μορφή σύριγγας είτε φυαλίδια ή άλλης μορφής. Από τις συσκευασίες αυτές λαμβάνει την ποσότητα του υλικού που απαιτείται και ή αυτούσια ή αφού αναμειχθεί χρησιμοποιείται στην διαδικασία θεραπείας. Οι συσκευασίες μετά επιστρέφουν ξανά στους αποθηκευτικούς χώρους για να ξαναχρησιμοποιηθούν σε επόμενο ασθενή. Ας υποθέσουμε τώρα ότι ο συγκεκριμένος οδοντίατρος δεν έχει βοηθό. Κάθε φορά που θα χρειαστεί κάποιο υλικό, θα πρέπει να αφαιρεί τα γάντια του για να μην επιμολύνει με μικρόβια τα χερούλια στα ντουλάπια ή συρτάρια και ακόμα και τις ίδιες τις συσκευασίες. Κίνηση η οποία μπορεί σε κάθε ασθενή ανά συνεδρία να επαναλαμβάνεται μέχρι και δέκα, δεκαπέντε φορές. Στα παραπάνω να προσθέσουμε και τα τηλέφωνα και τα ανοίγματα της εξώπορτας όταν χτυπάει το κουδούνι κάποιος στο ιατρείο. Ποιός οδοντίατρος θα αφαιρέσει τα γάντια του τόσες φορές, για να τα φορέσει πάλι μόλις είναι έτοιμος να δουλέψει μέσα στο στόμα. Όλοι ξέρουμε την απάντηση, κανείς. Η επιμόλυνση των συσκευασιών είναι αναπόφευκτη. Οι  επιφάνειες χερουλιών συσκευασιών και συσκευών κτλ. είναι δύσκολο και πολύ χρονοβόρο για να  απολυμανθούν από τον οδοντίατρο μετά από κάθε ασθενή. Τα συμπεράσματα δικά σας.
Αντίθετα σε ένα οδοντιατρείο που δουλεύει με βοηθό οδοντιάτρων, το περιβάλλον εργασίας είναι πολύ διαφορετικό. Ο χώρος εργασίας χωρίζεται σε δύο ζώνες. Μία είναι η σηπτική όπου εργάζεται ο οδοντίατρος και η άλλη είναι η άσυπτη στην οποία δεν ακουμπάει ο οδοντίατρος με τα γάντια του. Στην άσηπτη ζώνη είναι η/ο βοηθός και κατόπιν εντολής του γιατρού ανασύρει από τους προαναφερθέντες αποθηκευτικούς χώρους τα υλικά. Εάν χρειάζονται ανάμιξη τα αναμιγνύει ή απλά αφαιρεί ποσότητα υλικού και τα εναποθέτει στην σηπτική ζώνη. Οτιδήποτε χρειαστεί ο οδοντίατρος είτε αυτό είναι υλικό είτε εργαλείο από τον κλίβανο, το μεταφέρει η/ο βοηθός στην σηπτική ζώνη, όπου μπορεί πλέον ο οδοντίατρος να το χρησιμοποιήσει φορώντας τα γάντια του. Επίσης ενοείτε ότι τα τηλεφωνήματα και η εξώπορτα εφόσον δεν υπάρχει γραμματέας είναι ευθύνη της/του βοηθού και όχι του οδοντιάτρου με τα γάντια που έρχονται σε επαφή με το στόμα του εκάστοτε ασθενή.

Συμπέρασμα, η διαφορά ενός οδοντιατρείου με ή χωρίς βοηθό, είναι πολύ απλά ο σεβασμός του ασθενή και τις ίδιας του της υγείας χωρίς συμβιβασμούς.

Τι είναι το PRF (Platelet Rich Fibrin)

Μία σχετικά νέα τεχνική στην ιατρική.

 

Author Πολυχρονίδης Αθανάσιος
 

 

Επιστημονικές έρευνες έδειξαν ότι στο αίμα υπάρχουν φυσιολογικά αυξητικοί παράγοντες, οι οποίοι προάγουν την δημιουργία καινούριων αιμοφόρων αγγείων και ιστού ανάλογα στην περιοχή που δρουν. Αυτοί οι παράγοντες ενεργοποιούνται  όταν υπάρχει τραυματισμός σε μία περιοχή και είναι υπεύθυνοι για την επούλωση της περιοχής. Με την τεχνική PRF συλλέγεται αίμα από τον ίδιο τον ασθενή, συνήθως 20cc είναι αρκετά και με ειδική επεξεργασία απομονώνονται οι παράγοντες ανάπτυξης, το λεγόμενο PRF.
Αυτό το υλικό επανατοποθετείτε σε σημεία του ιδίου οργανισμού προάγοντας την γρήγορη και καλύτερη επούλωση του μετεγχειριτικού τραύματος. Είτε αυτή είναι επιφανειακά ο βλεννογόνος, είτε ενδοστικά για αναπλήρωση οστικής έλειψης. Ακριβώς επειδή οι αυξητικοί παράγοντες δρουν ανάλογα στην περιοχή, όταν βρεθουν στο οστό δημιουργούν οστό, όταν είναι κοντά σε κολλαγόνο δημιουργούν κολλαγόνο και ούτω καθ' εξής. Για τον λόγο αυτό τελευταία χρησιμοποιοιείται όλο και περισσότερο και σε αισθητικές αποκαταστάσεις προσώπου (lifting), με εγχύσεις PRF στις ρυτίδες του προσώπου. Μια εναλακτική μέθοδος όπου αποφεύγουμε την έγχυση της βουτιλικής τοξίνης (Botox) ή του υαλουρονικού οξέος.

Στο ιατρείο χρησιμοποιούμε τη συγκεκριμένη τεχνική εδώ και σχεδόν 2 χρόνια με καλά έως εξαιρετικά αποτελέσματα σε τεχνικές διατήρησης μετεξακτικού φατνίου για μελλοντική εμφύτευση, σε όστικες μεταμοσχεύσεις και εμφυτεύματα .

Για όσους ενδιαφέρονται να μάθουν περισσότερα, μπορούν να αναζητήσουν σχετικά άρθρα στο internet.

 

Λεύκανση

 

Author: Πολυχρονίδης Αθανάσιος DDS

 

Μία μέθοδος πολύ ασφαλής πλέον για τα δόντια.

Σε μία επαγγελματική λεύκανση από οδοντίατρο, πριν από κάθε τι  εκτελείται λεπτομερής έλεγχος δοντιών και ούλων, επισκευάζονται προβληματικά σφραγίσματα ή δόντια και θεραπεύονται τυχόν ουλίτιδες ή περιοδοντίτιδες. Όλα τα παραπάνω είναι απαραίτητα να γίνουν πριν την λεύκανση για να μην υπάρξει χειροτέρευση των παθήσεων αυτών ή πόνος.

Επίσης, με την λεύκανση λευκαίνουν μόνο τα φυσικά δόντια. Σφραγίσματα, γέφυρες και θήκες από πορσελάνη ή ακρυλικό δεν αλλάζουν χρώμα. Εάν υπάρχουν τέτοια σε περιοχές όπου θα γίνει λεύκανση, πρέπει να συζητηθεί από πριν πώς θα διευθετηθούν αυτά μετά τη λεύκανση.

Η λεύκανση γίνεται με διάφορες μεθόδους όπως Laser, με φωτοενεργοποίηση και με χημική ενεργοποίηση. Σε όλες τις περιπτώσεις, η λεύκανση λαμβάνει χώρα στην οδοντίνη, την στοιβάδα αμέσως κάτω από την αδαμαντίνη (σμάλτο). Δηλαδή το Laser ή τα χημικά διαπερνάνε την στοιβάδα της αδαμαντίνης και αντιδρούν με τις χρωστικές στην οδοντίνη αποχρωματίζοντάς την.

Σε όλες τις παραπάνω μεθόδους για πιο έντονο και μακροχρόνιο αποτέλεσμα, κατασκευάζονται εξατομικευμένοι νάρθηκες λεύκανσης για χρήση στο σπίτι.

Συνήθως μία λεύκανση ολοκληρώνεται σε 2-4 εβδομάδες και διαρκεί 2-3 χρόνια. Για διατήρηση του αποτελέσματος συστήνεται μια επαναληπτική ετήσια λεύκανση.

Προσοχή! η λεύκανση δοντιών από μη εξειδικευμένο προσωπικό είναι επικίνδυνη. Τα χημικά είναι καυστικά για τους μαλακούς ιστούς του στόματος και την εκτεθειμένη οδοντίνη δοντιών. Συνήθως για χρήση εκτός οδοντιατρικής, χρησιμοποιούνται υλικά πολύ χαμηλής περιεκτιότητας για να αποφευχθούν τα προαναφερθέντα προβλήματα. Οπότε, με τεχνάσματα τύπου κάντο μόνος σου, το πιθανότερο είναι να μη δούμε απλά κανένα αποτέλεσμα. Σκευάσματα με περιεκτικότητα ικανή να πετύχουν λεύκανση απαγορεύονται από τον ΕΟΦ να κυκλοφορούν ελεύθερα και να τα προμηθεύεται ο καθένας.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την λεύκανση,  ο oδοντίατρός σας είναι στην διάθεσή σας.

 

Προσφορά!!

Αλλάξτε τα σφραγίσματα αμαλγάματος με 30%έκπτωση!

Δείτε...http://youtu.be/Oa4TkzY1yOY

http://youtu.be/Oa4TkzY1yOY